การปรับตำแหน่งวาร์ปของกรอบหยุดวิปริตสามารถทำได้จากมุมมองดังต่อไปนี้:
1. การปรับเดินหน้า/ถอยหลัง
ขึ้นอยู่กับลักษณะของเส้นด้ายยืน: หากเส้นด้ายยืนมีขนาดพอเหมาะและเส้นด้ายเดี่ยวมีความแข็งแรง เฟรมหยุดยืนสามารถเคลื่อนไปด้านหลังได้มากที่สุด สิ่งนี้จะเพิ่มความยาวในการเปิดบิดงอ ลดขนาดของความเค้นซ้ำบนเส้นด้ายยืน และทำให้อัตราการแตกหักของเส้นด้ายลดลง หากเส้นด้ายยืนมีขนาดไม่ดีและมีขนสูง ควรขยับเฟรมหยุดด้ายยืนไปข้างหน้าให้ไกลที่สุด สิ่งนี้จะช่วยลดความยาวของการเสียดสีของเส้นด้ายยืน และปรับปรุงความไวของการหยุดยืนระหว่างเส้นด้ายยืนขาด ซึ่งช่วยลดข้อบกพร่องของใยแมงมุม ในกรณีนี้ ความตึงบิดงอควรลดลงอย่างเหมาะสมด้วย
2. การปรับความสูง
ขึ้นอยู่กับเส้นด้ายวิปริตเงื่อนไข: ตำแหน่งเฟรมหยุดวาร์ปที่สูงส่งผลให้เส้นด้ายยืนหลุดน้อยลงและส่งผลกระทบต่อเส้นด้ายยืนน้อยลง อย่างไรก็ตาม ความไวของเฟรมหยุดการบิดงอนั้นต่ำ ซึ่งสามารถนำไปสู่ข้อบกพร่องของใยแมงมุมและการบิดงอที่พลาดได้ง่าย นอกจากนี้ หากเฟรมหยุดวาร์ปสูงเกินไป จะสูญเสียหน้าที่เป็นพนักพิง โดยทั่วไป กรอบหยุดวาร์ปไม่ควรสูงกว่าเส้นตำแหน่งวาร์ป ตำแหน่งเฟรมหยุดวาร์ปต่ำจะเพิ่มความไวของการหยุดการแตกหักของวาร์ป และลดโอกาสการเกิดใยแมงมุม สิ่งนี้มีประสิทธิผลโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเส้นด้ายยืนที่มีคุณภาพขนาดต่ำและมีขนสูง อย่างไรก็ตาม หากเฟรมหยุดวาร์ปต่ำเกินไป การแกว่งของสายดรอปจะเพิ่มแรงกระแทกบนเส้นด้ายยืน หากเส้นด้ายยืนมีความแข็งแรง ควรลดเฟรมหยุดยืนลงให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
การปรับความสูงของพนักพิง: ความสูงของโครงหยุดยืนควรปรับตามความสูงของพนักพิง โดยต้องมีช่องว่าง 1-2 มม. ระหว่างโครงหยุดยืนและเส้นด้ายยืน
เมื่อทำการปรับตำแหน่งเส้นด้ายยืนบนเฟรมหยุดวาร์ป สิ่งสำคัญคือต้องวัดและตรวจสอบอย่างระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่าตำแหน่งและมุมของเฟรมหยุดวาร์ปตรงตามข้อกำหนด นอกจากนี้ ให้ตรวจสอบว่าสายดรอปได้รับการติดตั้งอย่างถูกต้อง และสามารถตรวจจับการขาดของเส้นด้ายยืนได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิธีการปรับและรายละเอียดอาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับรุ่นเครื่องทอผ้าและประเภทเฟรมหยุดวาร์ป ดังนั้นขั้นตอนเฉพาะควรได้รับการปรับให้เหมาะกับสถานการณ์เฉพาะ
